CPI Curros Enríquez (Pazos de Borbén)

Correspondencia con Mercedes Álvarez

Tallers Documentals

O venres 27 de febreiro tivemos a alegría de que Mercedes Álvarez fixera un comentario ao noso primeiro traballo sobre un fragmento de “El cielo gira”.

Os alumnos estaban moi sorprendidos e emocionados e produciuse un cambio á hora de falar da cineasta. Mercedes pasou a ser unha persoa en abstracto a ser unha persoa que pode ver o que facemos e que interactúa con nós. Foi entón cando xurdiu a pregunta de como sería en realidade Mercedes Álvarez, como sería a súa forma de falar... buscamos en internet e apareceu o programa de Versión Española na que presentaban “Mercados de futuro” e estivemos vendo uns fragmentos.

Esta semana estivemos pensando na clase a nosa resposta ao seu comentario. Todos querían expresar a alegría, sorpresa, nervios e  ilusión que nos facía que leera os nosos traballos. Esto é o que escribimos:

CEIP A Rúa (Cangas)

Ideando o documental

Tallers Documentals

Tra-la lectura do poema de Juan Ramón Jiménez, pensamos en que planos dos que rodamos poderían evocar as sensacións que o poeta intentaba expresar. Viñeron á nosa memoria o plano de Dani na praia, o travelling dende o barco ó solpor de Xaime, o das bateas de Brais e Fabián, o de Fabián tamén en Liméns, o de Héctor coas luces reflectidas na auga do mar…

 

E a partir de aí, desa NADA, cadáver no sepulcro mariño, as ideas xurdiron ó compás das ondas. Imaxinamos...

chove

venta

néboa

un día gris

mar e ceo, horizonte infinito

un porto

un barco saíndo, o solpor

amencer, un barco chegando

a noitiña, reflexos no marA cámara que viaxa: a babor, a estribor. Na popa, a estela do barco, o porto ó lonxe. A Costa da Vela: ceo e mar, a NADA no horizonte infinito.

IES Plurilingüe Fontem Albei (Fonsagrada)

Espazo de cine en curso

Tallers Documentals

Ao longo das sesións con Marcos Flórez, o noso espazo de Cine en Curso vai tomando forma.

                            

Comezamos escribindo nos nosos cadernos de Cine en Curso todos elementos importantes que aparecían nos visionados tanto das nosas gravacións coma nos fragmentos dos cineastas.

Continuamos marcando en mapas do noso concello os seguintes elementos:

- os lugares desde onde gravamos.

- os lugares filmados.

- os percorridos dos travellings realizados.

 

En cada sesión recortamos e pegamos no noso espazo de Cine en Curso as capturas dos fragmentos dos cineastas e dos nosos vídeos, clasificándoos en diarios de espazos, retratos e travellings. Tamén pegamos algunhas desas capturas no noso caderno de Cine en Curso.

En todas as sesións facemos listados e clasificamos os elementos que aparecen nas nosas gravacións e que poden ser importantes á hora de crear o documental.

 

CEIP A Rúa (Cangas)

Retratos de mirada. Retratos do cotiá.

Tallers Documentals

Co retrato de Elisa aprendemos que non fan falla palabras, que as súas enrugas, os seus ollos, falan por si mesmos.

Retratando ás cociñeiras, probamos varios encadres e, por fin, o elixido, levounos a Depardon, ós seus Perfiles campesiños, ó fotograma do aldeán dándolle de comer ás ovellas: mesma perspectiva, mesmas liñas de fuga.

Fotograma dos retratos da taberna de Guimeráns

Gravamos textos en of co que quixeron compartir con nós. Para a edición, acordamos onde situar o son. Sentímonos moi satisfeitos do resultado.

E seguiremos retratando:

  • sobre todo, persoas maiores, que teñen moita vida e moito que contar

  • retratos de mirada, sen palabras

  • retratos cotiás, do seu día a día

  • serán protagonistas:  ocupando grande parte do plano, colocando a cámara á altura dos seus ollos, elixindo o momento do día, o lugar que identifiquemos con esa persoa

 

IES Plurilingüe Fontem Albei (Fonsagrada)

Planos do mundo

Tallers Documentals
  • Cabalo, de Alejandro Gromaz

É domingo pola mañá e acabo de chegar de dar un paseo en cabalo.

  • Galiñas de Mos, de Alejandro Gromaz

É venres pola tarde e veño a darlles de comer ás galiñas de Mos.

  • Cabritos, de Vanja

25 de febrero de 2015. Aprovechando que las cabras están fuera, les estoy dando grano a los cabritos.

  • Travelling na neve, de Jonathan

16 de febreiro de 2015 ás doce do mediodía. Ía camiño de Liñares de Villafurada co meu pai e decidín gravar esta paisaxe.

CEIP A Rúa (Cangas)

Poñémonos na pel dos emigrantes con Rosalía e Juan Ramón Jiménez

Tallers Documentals

O martes día 24 de febreiro, celebrouse o 178 aniversario do nacemento de Rosalía de Castro. Adicamos esa mañá a ler e escoitar dous dos seus poemas: “Adiós ríos, adiós fontes” e “Pra a Habana!”, musicados por Amancio Prada e publicados no seu disco “Rosas a Rosalía”.

Os poemas falaban da emigración, da pobreza, da soidade do emigrante e a súa familia que quedaba en Galicia. Despois de lelos e escoitalos, cada un de nós escribimos dúas emocións que podía sentir a xente que emigraba, deixando a súa casa. Logo gardamos todos os sentimentos nunha maleta antiga. Dentro desta maleta había palabras como:

         AMOR          TRISTURA          MORRIÑA          DOR          PENA             MEDO            ANGURIA

 

Emocionámonos cos poemas musicados.

 

Escribindo as emocións dos emigrantes ó partir.

 

A maleta das emocións.

Hoxe, venres, 27 de febreiro de 2015, iniciamos a mañá cun poema de Juan Ramón Jiménez, o poema XXXVII do seu libro “Diario de un poeta recién casado”:

4 de febrero.

Poema XXXVII

Los nubarrones tristes

le dan sombras al mar.

El agua, férrea,

parece un duro campo llano,

de minas agotadas,

en un arruinamiento de ruinas.

¡Nada! La palabra, aquí, encuentra

hoy, para mi, su sitio,

como un cadáver de palabra

que se tendiera en un sepulcro natural.

Barco de pasajeros Antonio López (II) en el que Juan Ramón Jiménez viajó a Nueva York.

¿Qué sensaciones nos transmite el poema?

MUERTE, SOLEDAD (Elia)

OSCURIDAD (Amanda)

NO TIENE GANAS DE NADA (Dani)

TRISTEZA (Teo)

DOLORIDO (Xaime)

¿Qué palabras del poema contribuyen a transmitir esas sensaciones?

Nubarrones tristes. Suelen ser grises, traen lluvia. (Xoel). Son nubarrones tristes (Dani).

No todas las nubes son tristes. Las nubistas nos mostratron nubarrones pero también nubes algodonosas, llenas de luz.

Sombras. Oscuridad. (Lúa)

De nuevo la falta de luz.

Agua Férrea. El hierro es duro, gris. No es un mar cristalino, en el que se ve el fondo. Es un mar opaco.

Minas agotadas. No hay nada, como una mina de la que no se pueden sacar más minerales. Juan Ramón Jiménez no era un hombre de mar. Las minas son una referencia a su tierra.

Arruinamiento de ruinas. Las ruinas son lugares destruidos, tristes, vacíos.

Nada. Se siente vacío. (Héctor)

Cadáver. ¿De quién es el cadáver? De la palabra NADA. Es una personificación, figura literaria de la que ya hablamos en otras ocasiones: dar cualidades humanas a objetos, animales, ideas...que carecen de ellas.

Sepulcro natural. ¿Cuál es el sepulcro de la palabra NADA? ¿Qué es un sepulcro? Un ataúd (Sheyla). Concluímos que el ataúd es el mar que le lleva lejos de su hogar.

 

CPI Curros Enríquez (Pazos de Borbén)

Inspirámonos en Mercedes Álvarez

Tallers Documentals

Esta semana estivemos traballando de novo un fragmento de Mercedes Álvarez. Antes do nadal estivemos buscando cadros de Pello Azketa, sobre os que se inspiraba Mercedes nas súas gravacións. Nesta ocasión fixemos o proceso inverso: eliximos un fotograma da súa gravación e o empregamos como inspiración para facer os nosos propios cadros. Estos son algúns dos debuxos feitos por Leticia, María e Óscar…

Así queda o noso muro de cine cos novos debuxos, á espera dalgúns novos que se fagan durante esta semana.

CEIP A Rúa (Cangas)

Nubistas

Tallers Documentals

Todo isto comezou no encontro con Nuria. Cando chegou ao colexio, mirou cara ó ceo e preguntounos se as nubes sempre estaban así e se merecian que as gravásemos. Entón, despois do recreo, fomos buscar por diferentes sitios da escola nubes especiais e encontramos moitas! A profesora deixounos o móbil e filmamos acompañadas de Nuria esas nubes que nos gustaron tanto.

No momento de comezar, estabamos moi nerviosas e algúns planos saíron mal, pero despois, cando estabamos máis relaxadas, fomos gravando moito mellor. Sentímonos unhas auténticas directoras de cine! Estabamos impresionadas por tantas formas e o  rápido que ían as nubes; algunhas estaban negras porque ía chover, outras movíanse tan rápido que parecía que se movía a cámara do móbil. Nuria abriunos os ollos para ver unhas nubes que sempre están aí e nunca contempláramos dese xeito. Converteunos por arte de maxia en NUBISTAS!!

Agora somos filmadoras de nubes!!

Salimos al patio. Nos gustaron las nubes. Empezamos a filmar.

Iban muy rápido.

Nubes veloces, nubes resplandecientes, nubes con mil formas, nubes blancas, naranjas, grises.

Nubes detrás de los árboles.

Nubes que pintan un cuadro.

Nubes que ocultan el azul del cielo.

Somos nubistas.

Filmadoras de nubes.

[Nubistas: Lena, Rosemary, Sarai, Sheyla]

Pàgines